Buradasınız

Anasayfa

Kur'an-ı Kerim ve Esma-ul Husna zikir sayfalarımızda reklamları kaldırdım. Rabbim'in Rızası hepimize olsun inşaAllah ...

Enbiya Suresi 4. Ayet

Örneğin: Namaz, Oruç, Zekat gibi ...

بِسْــــــــــــــــــمِ اﷲِالرَّحْمَنِ
Bismillahirrahmanirrahim
Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla

Kale rabbi ya'lemül kavle fis semai vel erdi ve hüves semiul alim
Peygamber: "Benim Rabbim gökte ve yerde (söylenen) her sözü bilir. O, her şeyi işitir, her şeyi bilir" dedi.

Sure Adı:

  • 21-Enbiya

Sure No:

  • 21
Kur'an-ı Kerim ' de Genel Ayet Sırası: 
2487
Ayet No: 
4

Cüz:

  • 17

Kur'an-ı Kerim Sayfası:

  • 321
Enbiya Suresi 1. Ayet
İkterabe lin nasi hisabühüm ve hüm fi ğafletim mu'ridun
İnsanların hesab (görme) zamanı yaklaştı. Onlar ise hâlâ gaflet içinde, yan çizip aldırmıyorlar.
Enbiya Suresi 2. Ayet
Ma ye'tihim min zikrim mir rabbihim muhdesin illestemeuhü ve hüm yel'abun
Rablerinden kendilerine gelen her yeni hatırlatmayı hep eğlenerek dinliyorlar.
Enbiya Suresi 3. Ayet
Lahiyeten kulubühüm ve eserrun necvellezine zalemu hel haza illa beşerum mislüküm e fete'tunes sihra ve entüm tübsirun
Kalbleri hep eğlencede (gaflette), hem o zalimler aralarında şu gizli fısıltıyı yaptılar: "Bu, ancak sizin gibi bir insan. Artık göz göre göre sihre mi gidip uyarsınız?"
Enbiya Suresi 5. Ayet
Bel kalu adğasü ahlamim belifterahü bel hüve şair felye'tina bi ayetin kema ürsilel evvelun
Onlar: "Hayır, bunlar karışık rüyalardır; yok, onu kendisi uydurdu, yok o bir şairdir. Böyle değilse önceki peygamberler gibi, o da bize bir mucize getirsin" dediler.
Enbiya Suresi 6. Ayet
Ma amenet kablehüm min karyetin ehleknaha e fe hüm yü'minun
Onlardan önce yok ettiğimiz hiçbir memleket halkı iman etmedi. Şimdi bunlar mı iman edecekler?
Enbiya Suresi 7. Ayet
Ve ma erselna kableke illa ricalen nuhiy ileyhim fes'elu ehlez zikri in küntüm la ta'lemun
(Ey Muhammed!) Biz, senden önce de ancak kendilerine vahyettiğimiz birtakım erkek(peygamber)ler gönderdik. Bilmiyorsanız kitap ehli olanlara sorun.
Enbiya Suresi 8. Ayet
Ve ma cealnahüm cesedel la ye'külunet taame ve ma kanu halidin
Biz onları yemek yemez birer cesed kılmadık ve onlar ölümsüz de değillerdi.
Enbiya Suresi 9. Ayet
Sümme sadaknahümül va&'de fe enceynahüm ve men neşaü ve ehleknel müsrifin
Sonra biz onlara verdiğimiz sözü yerine getirdik; hem onları, hem de dilediğimiz kimseleri kurtardık, aşırı gidenleri yok ettik.
Enbiya Suresi 10. Ayet
Le kad enzelna ileyküm kitkaben fihi zikruküm e fe la ta'kilun
(Ey Kureyş topluluğu!) And olsun, size öyle bir kitab indirdik ki, bütün şan ve şerefiniz ondadır. Hâlâ akıllanmayacak mısınız?
Enbiya Suresi 11. Ayet
Ve kem kasamna min karyetin kanet zalimetev ve enşe'na ba'deha kavmen aharin
Biz halkı zalim olan nice memleketleri kırıp geçirdik ve onlardan sonra başka milletler var ettik.
Enbiya Suresi 12. Ayet
Felemma ehassu be'sena izahüm minha yerküdun
Onlar azabımızın şiddetini hissettikleri zaman oradan kaçmaya koyuluyorlardı.
Enbiya Suresi 13. Ayet
La terküdu varciu ila ma ütriftüm fihi ve mesakiniküm lealleküm tüs'elun
"Koşup kaçmayın; size nimet verilen yere, yurtlarınıza dönün ki, sorguya çekileceksiniz" dedik.
Enbiya Suresi 14. Ayet
Kalu ya veylena inna künna zalimin
Onlar da: "Vay bizlere! Biz gerçekten zalimler idik" dediler.
Enbiya Suresi 15. Ayet
Fe ma zalet tilke da'vahüm hatta cealnahüm hasiyden haidin
Biz, onları biçilmiş bir ekin ve bir yığın kül haline getirinceye kadar hep sözleri bu feryad olmuştur.
Enbiya Suresi 16. Ayet
Ve ma halaknes semae vel erda ve ma beynehüma laibin
Biz gök ile yeri ve aralarındaki şeyleri, boş bir eğlence için yaratmadık.
Enbiya Suresi 17. Ayet
Lev eradna en nettehize lehvel lettehaznahü mil ledünna in künna failin
Eğer bir eğlence edinmek isteseydik, elbette onu katımızdan edinirdik. Yapacak olsaydık öyle yapardık.
Enbiya Suresi 18. Ayet
Bel nakzifü bil hakki alel batili fe yedmeğuhu fe iza hüve zahik ve lekümül veylü mimma tesifun
Hayır, biz hakkı batılın başına çarparız da onun beynini parçalar. Bir de bakarsın (batıl) o anda yok olup gitmiştir. Allah'a yakıştırdığınız vasıflardan ötürü size yazıklar olsun.
Enbiya Suresi 19. Ayet
Ve lehu men fis semavati vel ard ve men indehu la yestekbirune an ibadetihi ve la yestahsirun
Göklerde ve yerde olan bütün varlıklar O'nundur. Katında olanlar O'na kulluk etmekten ne çekinirler, ne de yorulurlar.
Enbiya Suresi 20. Ayet
Yüsebbihunelleyle ven nehara la yeftürun
Gece gündüz (hep Allah'ı) tesbih ederler, usanmazlar.
Enbiya Suresi 21. Ayet
Emittehazu alihetem minel erdi hüm yünşirun
Yoksa (Mekke müşrikleri) birtakım ilâhlar edindiler de yerden ölüleri onlar mı diriltecekler?
Enbiya Suresi 22. Ayet
Lev kane fihima alihetün ilellahü lefesedeta fe sübhanellahi rabbil arşi amma yasifun
Eğer yer ile gökte Allah'tan başka ilâhlar olsaydı, bunların ikisi de muhakkak fesada uğrar yok olurdu. O halde Arş'ın Rabbi olan Allah, onların vasfetmekte oldukları şeylerden (bütün noksanlıklardan) beridir, münezzehtir.
Enbiya Suresi 23. Ayet
La yüs'elü amma yef'alü ve hüm yüs'elun
O, yaptığından sorumlu olmaz, onlar ise sorumlu tutulacaklardır.
Enbiya Suresi 24. Ayet
Emittehazu min dunihi aliheh kul hatu bürhanekümv haza zikru mem meiye ve zikru men kabli bel ekseruhüm la ya'lemunel hakka fehüm mu'ridun
Yoksa O'ndan başka ilâhlar mı edindiler? De ki: "Kesin delilinizi getirin. İşte benimle beraber olanların kitabı ve benden öncekilerin kitabı." Hayır, onların çoğu gerçeği bilmezler de onun için yüz çevirirler.
Enbiya Suresi 25. Ayet
Ve ma erselna min kablike mir rasulin illa nuhiy ileyhi ennehu la ilahe illa ene fa'düdun
Senden önce hiçbir peygamber göndermedik ki, ona şöyle vahyetmiş olmayalım: "Gerçek şu ki benden başka ilâh yoktur. Onun için bana ibadet edin."
Enbiya Suresi 26. Ayet
Ve kalüttehazer rahmanü veleden sübhaneh bel ibadüm mükramun
Böyle iken dediler ki: "Rahmân çocuk edindi." Allah bundan münezzehtir. Doğrusu melekler (Allah'ın çocukları değil.) ikram olunmuş kullardır.
Enbiya Suresi 27. Ayet
La yesbikunehu bil kavli ve hüm bi emrihi ya'melun
Onlar Allah'ın sözünün önüne geçmezler, hep O'nun emriyle hareket ederler.
Enbiya Suresi 28. Ayet
Ya'lemü ma beyne eydihim ve ma halfehüm ve la yeşfeune illa li menirteda ve hüm min haşyetihi müşfikun
Allah, onların önlerindekini de, arkalarındakini de (yaptıklarını ve yapacaklarını) bilir. Onlar, Allah'ın hoşnud olduğu kimseden başkasına şefaat etmezler. Hepsi de O'nun korkusundan titrerler.
Enbiya Suresi 29. Ayet
Ve mey yekul minhüm inni ilahüm min dunihi fe zalike neczihi cehennem kezalike necziz zalimin
İçlerinden kim: "Ben, O'ndan başka bir ilâhım" derse, biz ona cehennemi ceza olarak veririz. Zalimleri biz böyle cezalandırırız.
Enbiya Suresi 30. Ayet
E ve lem yerallezine keferu ennes semavati vel erda kaneta ratkan fe fetaknahüma ve cealna minel mai külle şey'in hayy e fe la yü'minun
O kâfir olanlar, görmediler mi ki, göklerle yer bitişik bir halde iken biz onları ayırdık. Hayatı olan her şeyi sudan yarattık. Hâlâ inanmıyorlar mı?
Enbiya Suresi 31. Ayet
Ve cealna fiha ficacen sübülel leallehüm yehtedun
Yeryüzünde, insanlar sarsılmasın diye sabit dağlar yarattık, rahat gidebilsinler diye dağların aralarında geniş yollar var ettik.
Enbiya Suresi 32. Ayet
Ve cealnes semae sakfem mahfusa ve hüm an ayatiha mu'ridun
Gökyüzünü de korunmuş bir tavan yaptık. Kâfirler ise, gökyüzünün alâmetlerinden (Allah'ın kudret ve azametine delalet eden delillerinden) yüz çeviriyorlar.
Enbiya Suresi 33. Ayet
Ve hüvellezi halekal leyle ven nehara veş şemse vel kamer küllün fi felekiy yesbehun
Geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O'dur. Bunların her biri kendi dairesinde dolaşmaktadır.
Enbiya Suresi 34. Ayet
Ve ma cealna li beşerim min kablikel huld efeim mitte fehümül halidun
Ey Muhammed! Senden önce de hiçbir insanı ölümsüz kılmadık, sen ölürsün de onlar baki kalır mı? Senin ölmenle rahata kavuşacaklarını mı sanıyorlar?
Enbiya Suresi 35. Ayet
Küllü nefsin zaikatül mevt ve nebluküm biş şerri vel hayri fitneh ve ileyna türceun
Her nefis ölümü tadacaktır. Sizi bir imtihan olarak kötülük ve iyilikle deneyeceğiz. Hepiniz de sonunda bize döndürüleceksiniz.
Enbiya Suresi 36. Ayet
Ve iza raakellezine keferu iy yettehizuneke illa hüzüva e hazellezi yezküru aliheteküm ve hüm bi zikrir rahmani hüm kafirun
O inkârcılar seni gördükleri zaman, seni alaya alıyorlar ve "İlâhlarınızı diline dolayan bu mudur?" diyorlar. Halbuki onlar Rahmân'ın kitabını inkâr ediyorlar.
Enbiya Suresi 37. Ayet
Hulikal insanü min acel se üriküm ayati fe la testa'cilun
İnsan aceleci olarak yaratılmıştır. Size yakında (azaba dair) alametlerimi göstereceğim. Şimdi siz acele etmeyin.
Enbiya Suresi 38. Ayet
Ve yekulune meta hazel va'dü in küntüm sadikiyn
"Doğru sözlü iseniz (bildirin) bu vaad ne zamandır?" derler.
Enbiya Suresi 39. Ayet
Lev ya'lemüllezine keferu hiyne la yeküffune av vücuhihimün nara ve la an zuhurihim ve la hüm yünsarun
Bu kâfirler ateşi yüzlerinden ve sırtlarından men edemeyecekleri ve yardım da göremeyecekleri zamanı, bir bilseler!
Enbiya Suresi 40. Ayet
Bel te'tihim bağteten fe tebhetühüm fe la yestetiy'une raddeha ve la hüm yünzarun
Doğrusu bu azap onlara ansızın gelecek de kendilerini şaşırtacaktır. Artık ne geri çevrilmesine güçleri yetecek, ne de kendilerine mühlet verilecektir.
Enbiya Suresi 41. Ayet
Ve le kadistühzie bi rusülim min kablike fe haka billezine sehiru minhüm ma kanu bihi yestehziun
Yemin olsun ki, senden önce birçok peygamberle alay edildi de içlerinden alay edenleri, o alay ettikleri şey (azap) kuşatıverdi.
Enbiya Suresi 42. Ayet
Kul mey yekleüküm bil leyli vne nehari miner rahmanv bel hüm an zikri rabbihim mu'ridun
De ki: "Geceleyin ve gündüzün sizi Rahmân'dan kim koruyabilir?" Ama onlar Rablerinin kitabından yüz çevirmektedirler.
Enbiya Suresi 43. Ayet
Em lehüm alihetün metneuhüm min dunina la yestetiy'une nasra enfüsihim ve la hüm minna yushabun
Yoksa kendilerini bize karşı savunacak tanrıları mı var? O tanrılar kendilerine bile yardım edemezler, katımızdan da dostluk görmezler.
Enbiya Suresi 44. Ayet
Bel metta'na haülai ve abaehüm hatta tale aleyhimül umür e fela yeravne enna ne'til erda nenkusuha min atrafiha e fehümül ğalibun
Doğrusu biz o kâfirleri ve atalarını yaşattık, hatta o ömür onlara uzun geldi. Fakat şimdi memleketlerini her yandan eksilttiğimizi görmüyorlar mı? O halde üstün gelen onlar mıdır?
Enbiya Suresi 45. Ayet
Kul innema ünziruküm bil vahyi ve la yesmeus summüd düae iza ma yünzerun
De ki: "Ben sizi ancak vahiyle korkutup uyarıyorum," uyarıldıkları zaman sağırlar çağrıyı duymazlar.
Enbiya Suresi 46. Ayet
Ve leim messethüm nefhatüm min azabi rabbike le yekulünne ya veylena inna künna zalimin
Yemin olsun ki, Rabbinin azabından az bir şey onlara dokunursa, muhakkak "Vay bizlere, biz gerçekten zalimlerdik" diyeceklerdir.
Enbiya Suresi 47. Ayet
Ve nedaul mevazinel kista li yevmil kiyameti fe la tuzlemü nefsün şey'a ve in kane miskale habbetim min hardelin eteyna biha ve kefa bina hasibin
Biz kıyamet günü için doğru teraziler kurarız; hiçbir kimse hiçbir haksızlığa uğratılmaz. Yapılan amel, bir hardal tanesi ağırlığınca da olsa, onu getirir (tartıya koyarız.). Hesap görenler olarak da biz kâfiyiz.
Enbiya Suresi 48. Ayet
Ve le kad ateyna musa ve harunel fürkane ve diyaev ve zikral lil müttekiyn
Yemin olsun ki, Musa ve Harun'a eğriyi doğrudan ayıran kitabı, takva sahibleri için bir ışık ve öğüt olarak verdik.
Enbiya Suresi 49. Ayet
Ellezine yahşevne rabbehüm bil ğaybi ve hüm mines saati müşfikun
Onlar görmedikleri halde Rablerinden korkarlar, kıyamet saatinden de titrerler.
Enbiya Suresi 50. Ayet
Ve haza zikrum mübarakün enzelnah e fe entüm lehu münkirun
İşte bu (Kur'ân) da indirdiğimiz kutsal bir kitaptır. Şimdi siz bunu mu inkâr ediyorsunuz?
Enbiya Suresi 51. Ayet
Ve lekad ateyna ibrahime ruşdehu min kablü ve künna bihi alimin
And olsun ki biz daha önce İbrahim'e de rüşdünü vermiştik (akla uygun olanı göstermiştik). Biz onu biliyorduk.
Enbiya Suresi 52. Ayet
İz kale li ebihi ve kavmihi ma hazihit teemasilülleti entüm leha akifun
O zaman o, babasına ve kavmine: "Bu tapınıp durduğunuz heykeller nedir?" demişti.
Enbiya Suresi 53. Ayet
Kau vecedna abaena leha abidin
Onlar: "Biz atalarımızı bunlara tapar bulduk" dediler.
Enbiya Suresi 54. Ayet
Kale le kad küntüm entüm ve abaüküm fi dalalim mübin
İbrahim: "And olsun ki sizler de, atalarınız da apaçık bir sapıklık içindesiniz" dedi.
Enbiya Suresi 55. Ayet
Kalu ec'tena bil hakki em ente minel laibin
Onlar : "Sen bize gerçeği mi getirdin (Sen ciddi mi söylüyorsun), yoksa şaka mı ediyorsun?" dediler.
Enbiya Suresi 56. Ayet
Kale ber rabbüküm rabbüs semavati vel erdillezi fetarahünne ve ene ala zaliküm mineş şahidin
O şöyle dedi: "Hayır Rabbiniz göklerin ve yerin Rabbidir ki onları O yaratmıştır. Ben de buna şahidlik edenlerdenim."
Enbiya Suresi 57. Ayet
Ve tellahi le ekidenne asnameküm ba'de en tüvlelu müdbirin
"Allah'a yemin ederim ki, siz arkanızı dönüp gittikten sonra, ben putlarınıza elbette bir tuzak kuracağım."
Enbiya Suresi 58. Ayet
Fe cealehüm cüzazen illa kebiral lehüm leallehüm ileyhi yarciun
Derken o, bunları parça parça etti. Yalnız kendisine başvursunlar diye onların büyüğünü sağlam bıraktı.
Enbiya Suresi 59. Ayet
Kalu men feale haza bi alihetina innehu le minez zalimin
(Kavmi) "Tanrılarımıza bunu kim yaptı? Doğrusu o zalimlerden biridir." dediler.
Enbiya Suresi 60. Ayet
Kalu semi'na fetey yezküruhüm yükalü lehu ibrahim
(Bazıları) "İbrahim denen bir gencin, onları diline doladığını duymuştuk" dediler.
Enbiya Suresi 61. Ayet
Kalu fe'tu bihi ala a'yünin nasi leallehüm yeşhedun
"O halde onu insanların gözleri önüne getirin, olur ki (aleyhinde) şahidlik ederler" dediler.
Enbiya Suresi 62. Ayet
Kalu e ente fealte haza bialihetina ya ibrahim
(İbrahim gelince ona) "Ey İbrahim! bunu tanrılarımıza sen mi yaptın?" dediler
Enbiya Suresi 63. Ayet
Kale bel fealehu kebiruhüm haza fes'eluhüm in kanu yentikun
İbrahim: "Belki onu şu büyükleri yapmıştır, konuşabiliyorlarsa onlara sorun" dedi.
Enbiya Suresi 64. Ayet
Fe raceu ila enfüsihim fe kalu inneküm entümüz zalimun
Bunun üzerine vicdanlarına dönüp (kendi kendilerine) dediler ki: "Doğrusu siz haksızsınız."
Enbiya Suresi 65. Ayet
Sümme nükisu ala ruusihim lekad alimte ma haülai yentikun
Sonra yine (eski) kafalarına döndüler: "And olsun ki (ey İbrahim!) bunların konuşmayacağını (sen de) bilirsin." dediler.
Enbiya Suresi 66. Ayet
Kale efeta'büdune min dunillahi ma la yenfeuküm şey'ev ve la yedurruküm
(İbrahim) dedi: "O halde, Allah'ı bırakıp da size hiçbir fayda ve zarar veremeyecek olan putlara mı tapıyorsunuz?"
Enbiya Suresi 67. Ayet
Üffil leküm ve li ma ta'büdune min dunillah efela ta'kilun
"Size de, Allah'ı bırakıp taptıklarınıza da yazıklar olsun, siz hâlâ akıllanmayacak mısınız?"
Enbiya Suresi 68. Ayet
Kalu harrikuhü vensuru aliheteküm in küntüm failin
Onlar: "Bir şey yapacaksanız, şunu yakın da tanrılarınıza yardım edin" dediler.
Enbiya Suresi 69. Ayet
Kulna ya naru kuni berdev ve selamen ala ibrahim
Biz: "Ey ateş! İbrahim'e karşı serin ve zararsız ol" dedik.
Enbiya Suresi 70. Ayet
Ve eradu bihi keyden fe cealnahümül ahserin
Ona düzen kurmak istediler, fakat biz kendilerini daha fazla hüsrana uğrattık.
Enbiya Suresi 71. Ayet
Ve necceynahü ve lutan ilel erdilleti birakna fiha lil alemin
Onu da, Lût'u da, âlemler için bereketli ve kutsal kıldığımız yere ulaştırıp kurtardık.
Enbiya Suresi 72. Ayet
Ve vehebna lehu ishak ve ya'kube nafileh ve küllen cealna salihiyn
Ona (İbrahim'e) İshak'ı, üstelik bir de Yakub'u ihsan ettik ve herbirini salih kimseler kıldık.
Enbiya Suresi 73. Ayet
Ve cealna hüm eimmetey yehdune bi emrina ve evhayna ileyhim fi'lel hayrati ve ikames salati ve itaez zekah ve kanu lena abidin
Onları buyruğumuz altında (insanlara) doğru yolu gösterecek önderler kıldık. Kendilerine hayırlı işler yapmayı, namaz kılmayı, zekat vermeyi vahyettik. Onlar bize kulluk eden kimselerdir.
Enbiya Suresi 74. Ayet
Ve lutan ateynahü hukmev ve ilmev ve necceynahü minel karyetilleti kanet ta'melül habis innehüm kanu kavme sev'in fasikiyn
Biz Lût'a da bir hüküm, bir ilim verdik. Onu çirkin işler işleyen kasabadan kurtardık. Doğrusu onlar kötü, fasık bir kavimdi.
Enbiya Suresi 75. Ayet
Ve edhalnahü fi rahmetina innehu mines salihiyn
Onu ise rahmetimizin içine aldık. Çünkü o salihlerdendi.
Enbiya Suresi 76. Ayet
Ve nuhan iz nada min kablü festecebna lehu fenecceynahü ve ehlehu minel kerbil aziym
Nuh da daha önceleri bize yalvarmıştı; biz de onun duasını kabul ettik, kendisini ve ailesini büyük sıkıntıdan kurtardık.
Enbiya Suresi 77. Ayet
Ve nasarnahü minel kavmillezine kezzebu bi ayatina innehüm kanu kavme sev'in fe ağraknahüm ecmeyin
Âyetlerimizi yalanlayan kavminden onun öcünü aldık. Şüphesiz onlar kötü bir kavimdiler. Biz de hepsini (suda) boğduk.
Enbiya Suresi 78. Ayet
Ve davude ve süleymane iz yahkümani fil harsi iz nefeşet fihi ğanemül kavm ve künna li hukmihim şahidin
Davud ve Süleyman'ı da (hatırla). Hani onlar ekin hakkında hüküm veriyorlardı. Hani milletin koyunları (geceleyin) içinde yayılmıştı, biz onların hükmüne şahittik.
Enbiya Suresi 79. Ayet
Fe fehhemnaha süleyman ve küllen ateyna hukmev ve ilmev ve sehharna mea davudel cibale yüsebbihne vet tayr ve künna failin
Biz onu(n hükmünü) hemen Süleyman'a bildirmiştik; (zaten) herbirine hüküm ve ilim vermiştik. Davud'la beraber tesbih etsinler diye, dağları ve kuşları buyruk altına aldık. (Bütün bunları) yapan bizdik.
Enbiya Suresi 80. Ayet
Ve allemnahü san'ate lebusil leküm li tuhsineküm mim be'siküm fe hel entüm şakirun
Ona, sizi savaşta korumak için zırh yapma sanatını öğrettik, artık şükreder misiniz?
Enbiya Suresi 81. Ayet
Ve li süleymaner riha asifeten tecri bi emrihi ilel erdilleti barakna fiha ve künna bi külli şey'in alimin
Bereketli kıldığımız yere doğru, Süleyman'ın emriyle yürüyen şiddetli rüzgarı, onun buyruğuna verdik. Biz her şeyi biliyorduk.
Enbiya Suresi 82. Ayet
Ve mineş şeyatiyni mey yeğusune lehu ve ya'melune amelen dune zalik ve künna lehüm hafiziyn
Onun için dalgıçlık yapan ve bundan başka işler de gören şeytanlardan da onun buyruğu altına verdik. Onların hepsini biz gözetiyorduk.
Enbiya Suresi 83. Ayet
Ve eyyube iz nada rabbehu enni messeniyed durru ve ente erhamür rahimin
Eyyûb da: "Başıma bir bela geldi, (sana sığındım), sen merhametlilerin en merhametlisisin" diye Rabbine nida etti.
Enbiya Suresi 84. Ayet
Festecebna lehu fe keşefna ma bihi min durriv ve ateynahü ehlehu ve mislehüm meahüm rahmetem min indina ve zikra lil abidin
Biz de onun duasını kabul ettik de başına gelenleri kaldırdık. Katımızdan bir rahmet ve kulluk edenlere bir hatıra olmak üzere, ona tekrar ailesini ve kaybettikleriyle bir mislini daha verdik .
Enbiya Suresi 85. Ayet
Ve ismaiyle ve idrise ve zel kifl küllüm mines sabirin
İsmail, İdris ve Zülkifl'i de (hatırla). Onların hepsi de sabredenlerdendi.
Enbiya Suresi 86. Ayet
Ve edhalnahüm fi rahmetina innehüm mines salihiyn
Onları da rahmetimizin içine aldık. Onlar gerçekten salih olanlardandı.
Enbiya Suresi 87. Ayet
Ve zen nuni iz zehebe müğadiben fe zanne el len nakdira aleyhi fe nada fiz zulümati el la ilahe illa ente sübhaneke inni küntü minez zalimin
Zünnun'u (balık sahibi Yunus'u) da hatırla. Hani o, öfkelenerek gitmişti de, bizim kendisini hiçbir zaman sıkıştırmayacağımızı sanmıştı. Fakat sonunda karanlıklar içinde: "Senden başka ilâh yoktur, sen münezzehsin, Şüphesiz ben haksızlık edenlerden oldum" diye seslenmişti.
Enbiya Suresi 88. Ayet
Festecebna lehu ve necceynahü minel ğamm ve kezalike nüncil mü'minin
Biz de duasını kabul ile icabet ettik, kendisini üzüntüden kurtardık. İşte biz iman edenleri böyle kurtarırız.
Enbiya Suresi 89. Ayet
Ve zekeriyya iz nada rabbehu rabbi la tezerni fardev ve ente hayrul varisin
Zekeriya da hani Rabbine: "Rabbim! Beni tek başıma bırakma, sen varislerin en hayırlısısın" diye nida etmişti.
Enbiya Suresi 90. Ayet
Festecebna lehu ve vehebna lehu yahya ve aslahna lehu zevceh innehüm kanu yüsariune fil hayrati ve yed'unena rağabev ve raheba ve kanu lena haşiiyn
Biz de duasını kabul ile icabet ettik de kendisine Yahya'yı ihsan ettik. Ve eşini (doğum yapmaya) elverişli hale getirdik. Doğrusu onlar iyiliklerde yarışıyorlar, umarak ve korkarak bize yalvarıyorlardı. Bize karşı derin saygı duyuyorlardı.
Enbiya Suresi 91. Ayet
Velleti ahsanet ferceha fe nefahna fiha mir ruhina ve cealnaha vebneha ayetel lil alemin
Irzını koruyan Meryem'e ruhumuzdan üflemiş, onu ve oğlunu, âlemler için bir mucize kılmıştık.
Enbiya Suresi 92. Ayet
İnne hazihi ümmetüküm ümmetev vahidetev ve ene rabbüküm fa'büdun
Doğrusu bu sizin ümmetiniz (tevhid dini olan müslümanlık), bir tek ümmettir (bir tek din olarak sizin dininizdir). Ben de sizin Rabbinizim. O halde bana kulluk edin.
Enbiya Suresi 93. Ayet
Ve tekattau emrahüm beynehüm küllün ileyna raciun
Ama insanlar din konusunda aralarında bölüklere ayrıldılar ama, hepsi bize döneceklerdir.
Enbiya Suresi 94. Ayet
Fe mey ya'mel minas salihati ve hüve mü'minün fe la küfrane li sa'yih ve inna lehu katibun
İnanmış olarak yararlı iş işleyenin emeği inkâr edilmeyecektir. Biz şüphesiz onu yazmaktayız.
Enbiya Suresi 95. Ayet
Ve haramün ala karyetin ehleknaha ennahüm la yarciun
Yok ettiğimiz bir memleket (ahalisinin ahiretteki cezasını da çekmek üzere) bize dönmemesi gerçekten imkansızdır.
Enbiya Suresi 96. Ayet
Hatta iza fütihat ye'cucü ve me'cucü ve hüm min külli hadebiy yensilun
Nihayet Ye'cûc ve Me'cûc(un seddi) açıldığı zaman, ki onlar her dere ve tepeden akın edip çıkarlar.
Enbiya Suresi 97. Ayet
Vakterabel va'dül hakku fe iza hiye şahisatün ebsarullezine keferu ya veylena kad künna fi ğafletim min haza bel künna zalimin
Ve gerçek vaad yaklaştığında, işte o zaman kâfir olanların gözleri beleriverir. "Eyvah bizlere! Doğrusu biz bundan gaflet içindeydik, hayır biz zalim kimselerdik." derler.
Enbiya Suresi 98. Ayet
İnneküm ve ma ta'büdune min dunillahi hasabü cehennem entüm leha varidun
Siz ve Allah'dan başka taptıklarınız, cehennemin yakıtısınız; oraya gireceksiniz.
Enbiya Suresi 99. Ayet
Lev kane haülai alihetem ma veraduha ve küllün fiha halidun
Eğer onlar ilâh olsalardı, oraya girmeyeceklerdi. Hepsi orada temelli kalacaktır.
Enbiya Suresi 100. Ayet
() Lemüm fiha zefiruv ve hüm fiha la yesmeun
Orada onların bir inlemeleri vardır. Bunlar orada (sağır olup) bir şey de işitemezler.
Enbiya Suresi 101. Ayet
İnnellezine sebekat lehüm minel husna ülaike anha müb'adun
Şüphesiz katımızdan kendileri için güzel şeyler takdir edilmiş olanlar, işte oradan (cehennemden) uzak tutulanlardır.
Enbiya Suresi 102. Ayet
La yesmeune hasiseha ve hüm fi meştehet enfüsühüm halidun
Bunlar onun (cehennemin) uğultusunu bile duymazlar. Canlarının istediği şeyler içinde temelli kalırlar.
Enbiya Suresi 103. Ayet
La yahzünülümül fezeul ekberu ve tetelekkahümül melaikeh haza yevmükümüllezi küntüm tuadun
O en büyük korku bunları üzmez; kendilerini melekler: "Size söz verilen gün işte bugündür" diye karşılarlar.
Enbiya Suresi 104. Ayet
Yevme natvis semae ke tayyis sicililli lil kütüb kema bede'na evvele halkin nüiydüh va'den aleyna inna künna failin
Göğü, kitab dürer gibi dürdüğümüz zaman, yaratmaya ilk başladığımız gibi, katımızdan verilmiş bir söz olarak onu tekrar var edeceğiz. Doğrusu biz bunları yaparız.
Enbiya Suresi 105. Ayet
Ve le kad ketabna fiz zeburi mim ba'diz zikri ennel erda yerisüha ibadiyas salihun
And olsun ki, Tevrat'tan sonra Zebûr'da da yeryüzüne ancak iyi kullarımın mirasçı olduğunu yazmıştık.
Enbiya Suresi 106. Ayet
İnne fi haza le belağal li kavmil abidin
Şüphesiz bu Kur'ân'da kulluk eden kimseler için kâfi bir öğüt vardır.
Enbiya Suresi 107. Ayet
Ve ma erselnake illa rahmetel lil alemin
(Ey Muhammed!) biz seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.
Enbiya Suresi 108. Ayet
Kul innema yuha ileyye ennema ilahüküm ilahüv vahid fe hel entüm müslimun
De ki, bana ancak şöyle vahyolunuyor: "İlâhınız ancak tek bir ilâhtır. Şimdi siz artık müslüman oluyor musunuz?"
Enbiya Suresi 109. Ayet
Fe in tevellev fe kul azentüküm ala seva' ve in edri e karibün em beiydüm ma tuadun
Eğer (yine de) yüz çevirirlerse, de ki: "Size düpedüz açıkladım; tehdit olunduğunuz şeyin yakın mı, uzak mı olduğunu bilmem."
Enbiya Suresi 110. Ayet
İnnehu ya'lemü ma tektümun
Şüphesiz Allah açığa vurulan sözü de bilir, gizlediklerinizi de bilir.
Enbiya Suresi 111. Ayet
Ve in edri leallehu fitnetül leküm ve metaun ila hiyn
Bilmem belki bu gecikme sizi denemek ve bir süreye kadar geçindirmek içindir.
Enbiya Suresi 112. Ayet
Kale rabbihküm bil hakk ve rabbüner rahmanül müsteanü ala ma tesifu
(Hz. Peygamber şöyle) dedi: "Ey Rabbim! Aramızda gerçekle hükmet ve Rabbimiz O Rahmân'dır ki, isnad ettiğiniz (yalan) vasıflarınıza karşı yardımına sığınılacak olan ancak O'dur. "